درباره بیماری ایدز بیش تر بدانیم !

????ويروس ايدز HIV

عامل ايجاد کننده ايدز ويروس از خانواده رتروويروس ها است و دو نوع ‏II , I‏ دارد که نوع ‏I‏ شايع تر است .
نوع ‏II‏ تنها در غرب افريقا ديده مي شود. بنابراين وقتي که از ‏HIV‏ صحبت مي شود منظور نوع ‏I‏ آن است.ويروس ها در خارج از بدن زنده نيستند و تنها درون سلول زنده، قادر به حيات و تکثير هستند .
‏HIV‏ ويژه انسان است و درون نوع خاصي از گلوبولهاي سفيد به نام سلولهاي ‏CD+4‎که در ايمني بدن نقش اساسي دارند، رشد و زندگي مي کند. همه ويروس ها داراي رشته هاي ژنتيکي ‏DNA‏ يا ‏RNA‏ هستند. ويروس ايدز جزو ويروس هاي ‏RNA‏ دار است .
ويروس ‏HIV‏ از راه خون و غشاهاي مخاطي وارد بدن مي شود و پس از چسبيدن به ديواره لنفوسيت خودش را وارد سلول مي کند و از روي ‏RNA‏ خود، ‏DNA‏ مي سازد و سپس اين ‏DNA‏ را وارد هسته مي کند. اين ‏DNA‏ ممکن است سال ها بصورت غيرفعال در هسته باقي بماند که در اين دوره بي علامت است .
هنگامي که ‏DNA‏ ويروس فعال شود. سلول را وادار مي کند تعداد بسيار زيادي ويروس بسازد. اين کار تا زماني ادامه پيدا مي کند که سلول ‏CD+4‎‏ پاره گردد و ويروس ها آزاد شوند. ويروس هاي آزاد شده دوباره به ديگر سلول هاي ‏CD+4‎‏ مي چسبند و آنها را آلوده و سرانجام نابود مي کنند .اين کار آنقدر ادامه پيدا مي کند تا سلول هاي ‏CD+4‎‏ به اندازه اي کم شوند که دستگاه ايمني بدن ديگر حتي نتواند در برابر ضعيف ترين عوامل بيماريزا از بدن محافظت کند .

راههاي انتقال ويروس ايدز

۱-تماس با خون آلوده به ‏HIV‏ :
* تزريق خون و فرآورده هاي خوني
* سرنگ آلوده مشترک
* عمل هاي جراحي و دندانپزشکي غيربهداشتي
* خالکوبي
* تماس غشاهاي مخاطي با خون يا ترشحات آلوده
۲- تماس جنسي با فرد آلوده به ‏HIV
‏۳- انتقال از مادر به کودک :
* در هنگام حاملگي
* هنگام زايمان
*در زمان شيردهي

ويروس ايدز از اين راه ها منتقل نمي شود :

۱-تماس هاي معمول اجتماعي مانند زندگي در يک خانه با فرد آلوده، کار با فرد آلوده در يک محيط .
۲-استفاده از مکان هاي مشترک مانند توالت، حمام .
۳-قرار گرفتن در معرض عطسه و سرفه فرد مبتلا .
۴- گزش حشرات مثل پشه که قبلا فرد مبتلايي را هم نيش زده باشند .

ایدزعلايم بيماري ايدز

وقتي که فردي به ‏HIV‏ آلوده مي شود پس از دوره نهفتگي ۲ تا ۸ هفته اي دچار بيماري شبيه سرماخوردگي ميشود که با تب، گلودرد، سردرد، تعريق، بزرگ شدن غدد لنفي، درد مفاصل و عضلات و گاهي دانه هاي قرمز پوستي همراه است.اين بيماري اوليه خودبخود بهبود پيدا ميکند و در نتيجه فرد متوجه عفونت خود ‏HIV‏ نمي شود. طي دوره طولاني چند ساله اي ‏که ممکن است تا ۱۵سال هم طول بکشد فرد به ظاهر سالم و بدون علامت است اما ويروس آرام آرام با نابود کردن سلولهاي ‏CD+4‎‏ دستگاه ايمني فرد را از کار مي اندازد و در اين مرحله بيماران مبتلا به ‏HIV‏ در مقابل عفونت هاي فرصت طلب آسيب پذير مي باشند.
علامت هاي بيماري به هنگام بروز عفونت هاي فرصت طلب عبارتند از: تب طولاني مدت، از دست دادن بيش از ده درصد وزن بدن در مدت يکماه، اسهال طولاني مدت، احساس خستگي شديد براي مدت طولاني، عرق شبانه فراوان ، سرفه مداوم و طولاني مدت دانه ها و لکه هاي پوستي خارش دار، برفک دهان و گلو، زخم هاي دهاني، تبخال، مشکلات عصبي و تورم غده هاي لنفي.‏

عوارض بيماري ايدز

خود بيماري ايدز کشنده نيست بلکه همين عوارض ايدز است که بيمار را از پاي در مي آورد. برخي از آنها عبارتند از: برفک کانديدياز – توکسوپلاسموز – لنفوم مغزي – لنفوم بورکيت – سارکوم کاپوزي – سرطان گردن رحم -‏

درمان ايدز

امروزه درمان قطعي جهت ايدز وجود ندارد ولي درمان نگهدارنده وجود دارد. بهترين درمان کنوني براي ايدز، برنامه دارويي موسوم به درمان ضد ويروسي بسيار فعال است که معمولا از سه داروي ضد ويروسي با اثرات مختلف تشکيل مي شود. اين درمان البته عوارضي هم براي بدن دارد اما مي تواند سطح ايمني را بالا ببرد و طول عمر افراد مبتلا را بيشتر کند .
عفونت هاي فرصت طلب در بيماران دچار ايدز نياز به درمان دارند. درمان اين عفونت ها به دو صورت است :
يکي درمان خود عفونت فرصت طلب و ديگري درمان پيشگيرانه براي اينکه فرد ديگري به آنها مبتلا نشود .
درمان و پيشگيري از عفونت هاي فرصت طلب مي تواند طول عمر افراد مبتلا را افزايش دهد .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *