معراج السعاده

معراج السعاده
و بدان که بدن، امری است فانی و بی بقاء که بعد از مردن از هم ریخته می شود، واجزای آن از یکدیگر متفرق می گردد و خراب می شود، تا باز وقتی که به امر پروردگار – تعالی – اجزاء آن مجتمع شود، و به جهت ثواب و حساب و عقاب زنده کرده شود.

اما «نفس» ، امری است باقی، که اصلا و مطلقا از برای آن فنائی نیست، و بعد ازمفارقت آن از این بدن و خرابی تن، از برای آن خرابی و فنائی نیست و نخواهد بود. واز این روست که خداوند – سبحانه – می فرماید:

«و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون»

یعنی:

«گمان نکنی که آن کسانی که در راه خدا کشته شدند و جان خود را درباختند مرده هستند، بلکه ایشان زنده اند نزد پروردگارشان و روزی داده می شوند» .

و دیگر می فرماید:

«ارجعی الی ربک» .

یعنی: «ای نفس، رجوع و بازگشت کن به نزد پروردگار خود همچنانکه در اول از نزد او – سبحانه – آمدی» .

و نیز از این روست که پیغمبر خدا – صلی الله علیه و آله و سلم – در روز بدر به شهدای بدر ندا می فرمود:

«هل وجدتم ما وعد ربکم حقا»

یعنی: «ای کشته شدگان در راه خدا! آیا آنچه را که پروردگار شما به شما وعده داده بود حق و راست یافتید؟» .

آنگاه بعضی از اصحاب عرض کردند: یا رسول الله ایشان مرده اند چگونه آواز می دهی ایشان را؟

حضرت فرمود: «انهم اسمع منکم» .

یعنی: «ایشان از شما شنواترند و فهم و ادراک ایشان الآن از شما بیشتر است» .

و ظاهر است که شنیدن ایشان در آن وقت نه به همان بدنی بود که در صحرای بدرافتاده بود، بلکه به نفس مجرده باقیه بود.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *